کوهستان

الهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجه گزارشات صعود قلل ایران

احتمال بروز سکته های قلبی در کوهنوردان/ نظر یکی از خوانندگان:
انجمن پزشکی کوهستان ایران: یکی از خوانندگان وبگاه انجمن پزشکی کوهستان ایران با ارسال ایمیلی گزارشی از وضعیت بیماری قلبی خود برای اطلاع سایر همنوردان و کوهنوردانی که به راحتی و بدون داشتن علائم بیماری های قلبی به کوهنوردی پرداخته و به ارتفاعات صعود می نمایند ارسال نموده است که قابل توجه می باشد.
گزارش این دست بیماران هر از گاهی  به انجمن پزشکی کوهستان می رسد که لازم است بعنوان تلنگری به برخی کوهنوردان باشد. و اما گزارش ارسالی:
 
آقای ماشااله نقی لو کوهنورد 60 ساله: باز هم یک کوهنورد در هنگام صعود دچار سکته قلبی گردید و مرگ. چرا؟
من لازم دانستم که تجربه خود را در این رابطه به اطلاع همنوردانم برسانم تا باعث شود شما مقاله ای علمی و کاربردی دراین رابطه ارائه دهید تا بتواند جان برخی کوهنوردان امثال من را نجات دهد.
 
من مرتب هر هفته کوهنوردی و دو جلسه شنا (حداقل 1000 متر شنا) ولی در تاریخ 21 فروردین 92 دچار سکته قلبی شدم  و پس از آنژیوگرافی تشخیص انسداد 3 رگ اصلی و یک رگ فرعی و در تاریخ 31 فروردین 92 عمل بایپاس 4 رگ انجام شد.
درسالهای اخیر دو بار تست ورزش دادم هیچ موردی مشاهده نشد! حتی دو روز قبل از سکته ایستگاه 5 رفته بودم  و هیچ علامتی مشاهده نشد! هیچ آزمایش که عامل ریسک فاکتور مشاهده شود نداشتم!
برای خودم و همه اطرافیان باعث حیرت شده بود. پس از عمل از پزشکم سوال کردم پاسخ این بود "ورزشکاران رگهای فرعی قلبشان زیاده و همین به من کمک کرد در هنگام کوهنوردی و شنا و تست ورزش علائمی مشاهده نشود"
و آنچه که باعث مرگ کوهنوردان بر اثر سکته قلبی میشود این است.
1- همه به اشتباه فکر میکنند چون به کوه میروند کاملا سالم هستند در صورتیکه از 40 سال به بالا همیشه باید زیر نظر یک پزشک قلب باشند. حتی در مورد من تست ورزش هم نشان نداد که عروق اصلی در حال بسته شدن است که سوال کردم جواب این بود "فقط آنژیوگرافی و یا ctآنژیو"
2- عدم اطلاع همنوردان: همراهان باید علائم سکته قلبی را بدانند و راهکار برخورد با سکته قلبی شاید بهترین راه پیشگیری از مرگ باشد.
3- به موقع نرساندن بیمار به بیمارستان.
خوشبختانه درمورد من تشخیص همسرم و رساندن من به بیمارستان  از آسیب بیشتر به قلب من جلوگیری کرد بطوریکه پس از عمل و طی دوره بازتوانی و تمرین های زیر نظر پزشک بازتوانی و تمرینات قدم به قدم کوهنوردی، باز هم توانستم در تاریخ 26 تیر 93 و 20 مرداد 93 از مسیر جنوبی به قله دماوند صعود کنم.
شاید این اولین بار باشه که کسی با قلب عمل کرده به دماوند صعود کرده ولی امیدوارم با مقالات شما آخرین بار باشد که کوهنوردی در کوه سکته میکنه.

برچسب‌ها: احتمال بروز سکته های قلبی در کوهنوردان
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت 23:35  توسط علی عسگری  | 

در مواقع طبیعت‌گردی مراقب مارها باشید:

 انجمن پزشکی کوهستان ایران: در صورت حضور در کوهستان‌ حتما از پوتین‌های بلند و یک عصا(باتوم) استفاده شود. عصا و یا چوبدستی بهترین سلاح در طبیعت است و فرد به راحتی می‌تواند در صورت بروز مشکل و یا حمله از جانب حیوان از خود حفاظت کند.

یک دکترای تاکسی‌درمی گفت: بهار فصل فعالیت دوباره مارها پس از خواب زمستانی است، پس‌ در مواقع طبیعت‌گردی مراقب مارها باشید.

سید نادر صادقی‌راد در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به فصل بهار که فصل طبیعت‌گردی بسیاری از مردم است، بر مراقبت بیشتر در این فصل و نزدیک نشدن به حریم حیوانات تاکید کرد.

وی با بیان اینکه فصل بهار فصل جنب‌وجوش مارهاست، اظهار کرد: در حدود 170 گونه مار در کشور وجود دارد که حدود 15 نوع آن بسیار خطرناک است و خطرناک‌ترین آنها نیز مارهای دریایی هستند.

این رفتارشناس حیوانات با اشاره به نبود شنوایی درست و بینایی قوی در مارها گفت: مارها از جمله خزندگانی هستند که بسیار نسبت به ارتعاش حساس هستند و با هر لرزش و تکانی به سرعت واکنش نشان می‌دهند، این واکنش سریع ممکن است عواقب خطرناکی را برای طبیعت‌گردان و حتی مردم عادی به دنبال داشته باشند.

وی با بیان اینکه فصل بهار فصل چیدن گیاه است و افراد در کوهستان‌ها به دنبال گیاهان خودرو هستند و در حین چیدن گیاه باید به شدت مراقب مارهای پناهان شده در بین گیاهان باشند، تصریح کرد: مارها در فصل تابستان به سمت چشمه‌ها و کوهستان‌ها می‌روند و صدایی چون صدای قورباغه تولید می‌کنند. تشخیص این صدا از صدای قورباغه نیاز به آموزش دارد، چراکه برخی طبیعت‌گردان این صدا را صدای قورباغه قلمداد کرده و بی‌پروا به سمت صدا حرکت می‌کنند، در این شرایط خطر مواجهه با مار آنها را تهدید می‌کند. مارها در ساعات گرم روز فعالیت بیشتری دارند و در کنار چشمه‌ها که ‌از بوته‌های نعنا پر است، اختفا می‌کنند.

صادقی‌راد تاکید کرد: در صورت حضور در کوهستان‌ حتما از پوتین‌های بلند و یک عصا استفاده شود. عصا و یا چوبدستی بهترین سلاح در طبیعت است و فرد به راحتی می‌تواند در صورت بروز مشکل و یا حمله از جانب حیوان از خود حفاظت کند.

وی با اشاره به اینکه در کوهستان‌های اراک هشت نوع مار همچون افعی‌البرزی، مار شاخ‌دار، کورمار، شتر مار و ... وجود دارد که عموما سمی هستند، عنوان کرد: در مناطقی چون هفتادقله مارهای سمی خطرناکی از خانواده افعی‌ها وجود دارد.

این متخصص تاکسی‌درمی اضافه کرد: مارها گوشتخوار هستند و عموما از موش و پرنده‌های سبک و کوچک تعذیه می‌کنند که روش شکار آنها بسیار جالب است. برخی مارها به مانند یک چوب خشک در کوهستان می‌ایستند در این شرایط پرندگان کوچک در حال پرواز مار را یک چوب تصور کرده و بر آن می‌نشینند و در نهایت شکار این جانور باهوش می‌شوند.

وی با تاکید بر اینکه به هیچ عنوان نباید به دنبال شکار مار و در شیشه انداختن آن بود، افزود: مار هوش بسیار بالایی در پنهان کردن خود دارد و اگر به هر دلیلی و بر اثر حادثه‌ای این خزنده در محیط شهری رها شود، پیدا کردن آن کار ساده‌ای نیست.

صادقی‌راد درخصوص اقدامات لازم در مواقع مارگزیدگی گفت: در صورت مارگزیدگی مهمترین اقدام حفظ آرامش است. درست است که گزش مار استرس بسیار فراوانی به همراه دارد اما، باید فرد و اطرافیان خونسردی خود را حفظ کنند و بعد از بستن بالای محل گزش، با یک تیغ به شکل T شکافی در محل ایجاد کرده محل زخم را بمکند تا خون آلوده به سم خارج شود.

وی با اشاره به اینکه مکیدن سم به هیچ عنوان خطری ندارد چراکه وارد خون نمی‌شود، تصریح کرد: سم مار دو نوع است سمی که بر روی گلبول‌ها تاثیر دارد و سمی که اثر آن بر روی عضلات است و خفگی به دنبال دارد اما، به هرحال مکیدن آن خطری ندارد. پس از اقدامات باید فرد را به اولین مرکز درمانی ارجاع داد. البته باید هرزگاهی بالای زخم که بسته شده است را باز کرد تا برای لحظاتی خون در اندام به جریان بیفتد.

این رفتارشناس حیوانات با بیان اینکه در مواردی که گردن فرد مورد گزش مار قرار گیرد عملا کاری نمی‌توان انجام داد اضافه کرد: طبیعت‌گردان باید از حضور در کوهستان‌های صعب‌العبور و دست بردن در بین شاخ و برگ‌ها و شکاف بین سنگ‌ها جدا خودداری کنند تا با حادثه جبران‌ناپذیری مواجه نشوند.

منبع: ایسنا - با تشکر از کوهنامه

برداشت از: عصر ایران

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام فروردین ۱۳۹۴ساعت 0:25  توسط علی عسگری  | 

همه ما می دانیم تحرک بدنی برای سلامتی و شادابی مان ضروری است بنابراین عجیب نیست که یکی از تصمیمات مهم برای سال جدید داشتن برنامه منظم ورزشی باشد.

تا چه اندازه ورزش کنیم که برای سلامتی خطرناک نباشد؟اما تا چه اندازه ای باید ورزش کنیم و آیا می توان بسیار زیاد ورزش کرد؟

دستورالعمل های کنونی توصیه می کنند بزرگسالان دست کم ۱۵۰ دقیقه ورزش متعادل در هفته و یا ۷۵ دقیقه ورزش شدید هفتگی داشته باشند. همچنین گفته می شود، بیشتر از این میزان هم فواید بیشتری برای سلامتی در بر دارد.

اگر چه این دستورالعمل ها افراد را تشویق به انجام ورزش بیشتر از حداقل توصیه شده می کنند اما حد بالاتری را ارئه نمی دهند. در این دستورات هشدار داده می شود که تمرینات ورزشی شدید ممکن است، ریسک صدمات و بیماری های قلبی را افزایش دهد اما اشاره ی مشخصی به اینکه دقیقا" کدام تمرین برای سلامتی فرد مضر است نشده است. به عبارتی دیگر مفهوم واضحی از " ورزش بسیار زیاد " در اختیار نداریم.

برای مثال داشتن برنامه منظم ورزشی برای افزایش طول عمر، سلامت قلبی و عروقی و بهبود بیماری های مزمن مانند چاقی و دیابت بسیار مفید است در حالی که تمرینات استقامتی بلند مدت موجب تغییرساختار قلب، گشاد شدن سرخرگ ها و افزایش اضطراب و افسردگی می شود.

ورزش چه زمانی خطرناک است؟

تمرینات مدام و همیشگی برای رقابت های شدیدی مانند ماراتن، ماراتن تند، ورزش های سه گانه و مسابقات دوچرخه سواری در مسافت های طولانی می تواند تأثیرات منفی کوتاه مدت روی قلب و عروق داشته باشد. برای مثال در میان بیمارانی که بیماری عروق کرونری در آن ها تشخیص داده شد، آن هایی که بیشتر از حداکثر توصیه شده (۶۰ دقیقه ) ورزش می کردند، کاهش هایی در میزان آنتی اکسیدان شان داشتند و همچنین رگ های خونی شان سفت شده بود.

در مقایسه ورزشکارانی که میزان تمرین و تحرک شان معتدل تر (۶۰ دقیقه یا کمتر) بوده، رادیکال های آزاد کمتری داشتند و گردش خون شان هم بهتر بود. مطالعات دیگر نشان می دهد میزان ابتلا به فیبروز قلبی در میان ورزشکاران استقامتی بالا می باشد. محققان دریافتند ۵۰ درصد از این ورزشکاران در MRI قلبشان علائمی از سفت شدن سلول های قلبی دیده شد.

سفت و سخت شدن سلول های قلبی می تواند در ایست ناگهانی قلب و یا دست کم ایجاد ضربان قلب نامنظم نقش داشته باشد. در حالی که دوندگانی که حدود ۱۵ مایل در هفته می دوند، احتمال مرگ و میر  تقریبا" 19 در صد در آن ها  کمتر است و آن هایی که بیشتر از۲۵ مایل در هفته می دوند، درمقایسه با کسانی که ورزش نمی کنند بیشتر در معرض مرگ هستند!

هرچند یافته ها نشان می دهد برای بعضی از افراد ورزش های استقامتی زیاد می تواند آسیب هایی داشته باشد، اما مشاهدات و بررسی های بیشتری انجام شده تا معلوم شود آیا محدودیت حداکثری برای  فواید ورزش وجود دارد یا خیر.

در نهایت مشخص شد مفهوم " ورزش زیاد " برای افراد مختلف متفاوت است و به فاکتورهای گوناگونی مانند : سن، سابقه بیماری و سبک زندگی بستگی دارد. اما مشخص کردن اینکه فعالیت بدنی در چه میزان و مرحله ای تبدیل به تهدیدی برای سلامتی مان می شود، بسیار مهم است تا تصادفا" و ناآگاهانه به جسم مان لطمه نزنیم.

برای تندرستی و انجام تصمیمی که در سال جدید برای سلامتی تان گرفته اید، مطمئن شوید که حداقل کمترین میزان از ورزش و تحرک بدنی لازم را در برنامه تان دارید. حتی اگر پیگیر تک تک اهداف تان برای تناسب اندام نیستید به خاطر داشته باشید، همیشه  حتی کمی ورزش کردن هم بهتر از ورزش نکردن است.

تهیه و ترجمه: elmevarzesh.com

منبع: businessinsider

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام فروردین ۱۳۹۴ساعت 0:21  توسط علی عسگری  | 

افتخار مدیران «همدان»:
«الوند» را بتراشند، درختان را ببرند، هتل پنج‌ستاره بسازند!

 «این روزها افتخار مدیران شهری این است که کوه «الوند» را بتراشند، درختان را ببرند و هتل 5 ستاره بسازند و با برج سازی مردم شهر را از دیدن ستاره‌های آسمان محروم کنند.»!

کوهستان «الوند» فراروی شهر «همدان»، کوهستان منفردی از شاخه‌های خاوری زاگرس مرکزی با عرصه‌ای به وسعت ۱۳۷۵ کیلومتر مربع، بزرگ‌ترین پدیده‌ی گرانیت‌زائی از دوران چهارم زمین‌شناسی بر اثر نفوذ توده‌های آذرین در نهشته‌های بازمانده از دوران پیشین است که در شمال غرب به کوه خدابنده‌لو سنندج و کوه چهل‌چشمه کردستان و از جنوب شرق به بلندی‌های راسوند و کوه وفس اراک متصل است.یال آن، حد طبیعی بین شهر همدان و تویسرکان و بلندترین قله‌ی آن موسوم به الوند در ۱۸ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد. جهت این کوهستان از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده و استان همدان را به دو نیمه شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند.

کوهستان الوند ۱۱۱اُمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. اما حالا در برنامه‌ریزی‌های مدیریت شهری همدان، می‌خواهند این میراث طبیعی را هم از طبیعی بودن‌اش خارج کنند و فقط به آن زخم بزنند!

«حسین زندی»، فعال میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری «ایسنا» قرار داده، به تصمیم‌های جدید مدیریت شهری همدان در این زمینه پرداخته است:

«جای زخم‌هایی که مدیران شهری همدان در سه دهه گذشته بر پیکر الوند و طبیعت همدان وارد کرده‌اند، هرگز التیام نخواهد یافت و این ننگ پرآوازه بر پیشانی برخی مسئولان تا همیشه باقی خواهد ماند، تنها ماترک این مسئولان برای آیندگان تخریب و نابودی است ...» ادامه متن در ایسنا

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 11:46  توسط علی عسگری  | 

«قیچی‌ساز» می‌تواند «رکورد زمانی» صعود به 8‌هزاری‌ها را از آن خود کند

«عظیم قیچی ساز» با اشاره به برنامه‌ خود برای صعود به دو قله «لوتسه» و «اورست» اظهار کرد: آخر هفته جاری به «نپال» سفر می‌کنم و پس از آن برای صعود به قله‌های مذکور آماده می‌شوم و امیدوارم این دو صعود بدون خطر و رخ دادن هیچ‌ حادثه‌ای انجام بپذیرد. او با اشاره به مدت زمان صعود دیگر کوه‌نوردان خاطر نشان کرد: کم‌ترین زمان صعود به 14 قله‌ بالای 8 هزار متر 7 سال و 2 ماه بود که در صورت موفق شدن در این دوصعود می‌توانم به رکورد زیر 7 سال (6 سال و 10 ماه) دست پیدا کنم.

وی افزود؛ مجموع زمانی که برای صعود به این دو قله نیاز دارم حدود دو ماه است و بهترین زمان برای این صعود ماه‌های اردیبهشت و خرداد است. پس از سفر به نپال و انجام مراحل آماده سازی و هم‌هوایی بلافاصله اقدام به صعود به این دوقله بدون اکسیژن می‌کنم. امیدوارم با این صعود بتوانم باز هم برای مردم ایران افتخار آفرین باشم.

«قیچی‌ساز» با اشاره به دشواری‌های این صعود گفت: بعد از صعود به «لوتسه، مراحل ریکاوری را انجام می‌دهم و بعد از آن بلافاصله برای صعود به اورست آماده می‌شوم. در صورت موفقیت برای صعود به «لوتسه» این چهاردهمین قله مرتفع بالای 8 هزار متر است که موفق به صعود آن می‌شوم.

«عظیم قیچی‌ساز» ادامه داد: در حال حاضر فقط 31 نفر در تمام جهان موفق شدند به این قله‌ها صعود کنند و در این میان تنها 14 نفر بدون استفاده از کپسول اکسیژن این کار را انجام داده‌اند. اگر بتوانم در این دو صعود موفق شوم، به عنوان پانزدهمین کوه‌نوردی شناخته می‌شوم که بدون اکسیژن تمام این صعودها را انجام داده‌ است.

وی در پاسخ به این سوال که چه توقعی از مسولان برای حمایت دارد،‌گفت: دوست ندارم شیرینی این صعودها را با تلخی گلایه‌ها از بین ببرم و ترجیح می دهم در این زمینه سکوت کنم.

«عظیم قیچی‌ساز» از سال 1381 صعود‌های برون مرزی خود را آغاز کرد. وی به عنوان پرافتخارترین کوه‌نورد ایران تا کنون 13 قله بالای 8 هزار متر جهان زیر را فتح کرده و امسال در صدد صعود به آخرین قله بالای 8 هزار متر است.

او تا کنون موفق به فتح قله‌های اورست (8848 متر) - هیمالیا نپال، برودپیک (8051 متر) - کاراکروم پاکستان، دائولاگیری (8167 متر) - هیمالیا نپال، نانگاپاربات (8126 متر) - کاراکروم پاکستان، کانچن جونگا (8586 متر) - هیمالیا نپال، گاشربروم 2 (8034 متر) - کاراکروم پاکستان، گاشربروم 1 (8080 متر) - کاراکروم پاکستان، آناپورنا 1 (8091 متر) - هیمالیا نپال، کی 2 (8611 متر) - کاراکروم پاکستان، 1391- ماناسلو (8163 متر)- هیمالیا نپال، ماکالو (8463 متر) - هیمالیا نپال، چوایو (8201 متر) - تبت چین، شیشاپانگما (8027 متر) - تبت چین شده است.

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم فروردین ۱۳۹۴ساعت 11:44  توسط علی عسگری  | 

مطالب قدیمی‌تر