کوهستان

الهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجه گزارشات صعود قلل ایران

کتاب کوه دکلی / ابوالفضل زمانی

کتاب داستان «کوهِ دَکَلی» نوشته ابوالفضل زمانی توسط انتشارات «ویرایش» منتشر شده است.

کتاب کوه دکلی داستان، سرگذشت زندگی مهیج و پر از افت و خیز یک پسرک چوپانی است بنام "دلخان" که او را شیفته "کوهستان" می کند، او که آخرین فرزند خانواده است در سایه سنگین " خان آقا" که پدری پر اُبهت و تندخو است به چوپانی مشغول می شود و روزها و سالهای درازی  را در کنار گله ها و گوسفندانِ خاموش و بی نظر و با همدمی چون کوهستان سپری می کند. خان آقا  که در ابهتش به کوه می ماند تنها یک مسیر موفقیت در ذهن دارد که با تمام قوا می خواهد دلخان را در همان مسیر قرار دهد. اما چون روش هدایتش "اجبار"است ناخواسته دلخان را به مسیری سوق می دهدکه باب میل خان آقا نیست ...

"فردا روز موعود است و دلخان با پای نهادن بر بام دنیا انگار همه خواسته اش را از روزگار خواهد گرفت.

آرزویی که سالهاست در سر دارد. رویایی دور از انتظار که بالاخره با فراز و نشیب های تلخ و شیرین در حال وقوع است. چوپان ساهای دور در دامنه کوه های حقیر "تاش پینار"، فردا گامهایش را بر روی بلند ترین نقطه دنیا "اورست" می گذارد.

واقعا خوابیدن در چنین شبی محال است. بی خوابی نه به خاطر ارتفاع و خستگی بلکه به خاطر هیجانی است که از نزدیک شدن به پایان کار دارد. یاد چوپانی اش در ایام کودکی و در روزهای آخر پاییز می افتد که سرمای "تاش پینار" پاییز را زمستان می کرد!

هیجانی که برای درست کردن آتش و پناه بردن به آغوش گرم آن داشت، آن هم با چند چوب کبریت نصفه و نیمه با مقداری هیزم های نم کشیده!........"

چند خط از کتاب کوه دکلی / نوشته ابوافضل زمانی

کتاب کوه دکلی / ابوالفضل زمانیعنوان کتاب: کوه دکلی

نویسنده: ابوافضل زمانی

ناشر: ویرایش

موضوع: داستان فارسی

نوبت چاپ: اول، تابستان 1393

تعداد صفحات: 128 صفحه

قیمت پشت جلد: 8500 تومان

 

 

مراکز عرضه کتاب"کوهِ دَکلی"

علاقمندان می توانند برای سفارش کتاب با شماره 09198180419 و یا ایمیل abolfazl_sbu@yahoo.com تماس حاصل نمایند.

انتشارات ویرایش: خیابان ولیعصر،خیابان زرتشت غربی،پلاک 67-تلفن:88973358

فروشگاه برودپیک: خیابان ویلا،پلاک 37-تلفن:88940086

فروشگاه شیرپلا: خیابان ولیعصر،بالاتر از میدان منیریه،پلاک988-تلفن:66960249

فروشگاه آلپ: خیابان ولیعصر،بالاتر از میدان منیریه،پلاک -878-تلفن:66454175

فروشگاه حمید رهبر: خیابان ولیعصر،بالاتر از میدان منیریه،پلاک986-تلفن:66499297

فروشگاه ابرکوه: خیابان ولیعصر،بالاتر از میدان منیریه،پلاک 1028-تلفن:66404052

فروشگاه جم: خیابان ولیعصر،بالاتر از میدان منیریه،پلاک77-تلفن:66464521

فروشگاه بنادک: خیابان ولیعصر،بالاتر از میدان منیریه،پلاک994-تلفن:66965850

کتاب کوه دکلی / ابوالفضل زمانی

 

 

 

برچسب‌ها: کتاب «کوهِ دَکَلی», سرگذشت زندگی یک چوپان کوهنورد
+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم اسفند 1393ساعت 14:4  توسط علی عسگری  | 

 

 

دویدن با وجود اینکه یک ورزش ساده است و نیاز به امکانات زیادی ندارد اما فواید بسیاری برای سلامتی به همراه دارد. دویدن تأثیر زیادی در حفظ و تقویت سلامت روح و روان انسان دارد. طبق آمار بیشتر دونده های ورزشکار دارای روحیه ای شاد هستند و علت آن ترشح هورمون اندروفین است که باعث نشاط و شادابی می شود. یکی دیگر از تأثیرات این ورزش کاهش استرس است. شما هر جا که باشید کافیست یک جفت کفش مناسب دویدن به همراه داشته باشید تا نهایت استفاده را از دویدن ببرید. در این مطلب ۱۰ فایده دویدن را برای شما آماده کرده ایم که به خوبی شما را با این ورزش محبوب آشنا می کند. فواید دویدن تنها به سلامت روان خلاصه نمی شود، بلکه تأثیر بسزایی بر تقویت و سلامت بدن دارد. کنترل وزن، عضله سازی، کاهش فشار خون، کند شدن روال پیری و خواب بهتر از جمله فواید دویدن هستند. شاید خیلی عجیب باشد که دویدن روی افزایش مهارت کنترل و هماهنگی نیز مؤثر است چرا که هنگام دویدن بروی بعضی از جاده های غیر آسفالت، دونده باید تمام حواس و کنترل خود را حفظ کند تا احیانا" با موانعی همچون سنگ، ریشه های درختان و … برخورد نکند و این خود مهارت خاص نیاز دارد. حتی دونده های حرفه ای در مسیر های صاف و خط کشی شده باید کاملا تمرکز داشته باشند که از مسیر خارج نشوند. برای مشاهده تصویر در اندازه واقعی اینجا کلیک کنید. همانند بقیه ورزش‌ها، بهتر است قبل از دویدن ابتدا بدن را گرم کنید و سپس به آهستگی شروع به دویدن کنید. بهتر است ا ابتدا با سرعتی بدوید که در آن سرعت، هنوز قادر باشید با اطرافیان خود صحبت کنید. اگر به تازگی قصد دویدن دارید، همین روال را ادامه دهید تا زمانی که توانایی شما بالا می رود. سپس سعی کنید در هر بار دویدن، مدت زمان دویدنتان را یک تا دو دقیقه افزایش دهید تا زمانی که قادر باشید به مدت ۳۰ دقیقه، ۳ بار در هفته بدوید. سعی نکنید مدت زمان دویدنتان را بیش از ۱۰ درصد در هفته افزایش دهید، حتی اگر احساس خوبی از این کار داشتید. در پایان دویدن، سعی کنید گرما را به آرامی از بدنتان خارج کنید. این کار را می‌توانید با آهسته‌تر کردن تدریجی سرعتتان و در ادامه با یک دویدن آهسته و سپس پیاده‌روی انجام دهید تا زمانی که ضربان قلب و تنفس شما به حالت طبیعی باز گردد. سعی کنید وقتی که هنوز بدنتان گرم است، حرکات کششی را نیز انجام دهید. به نقل از elmevarzesh


برچسب‌ها: دویدن و فواید آن
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم بهمن 1393ساعت 0:0  توسط علی عسگری  | 

 

20 بهمن 1393

من برآنم که دماوندم هست

 

تو بر آنی که مرا پشتی نیست    من برآنم که دماوندم هست
آیا هست
آیا می ماند
چه مانده جز تلی خاکستر بر بیکران زیبایی ها

دل نوشته حسن نجاریان

هر ملتی با داشته های زندگی و افتخار می کند و پاره اوقات عرق شرم بر پیشانی و ابراز شرمساری و حتی شاید کلمۀ کاش هرگز این جا متولد نمی شدم  بر زبان جاری سازد و حتی بعضا فراتر  و زیر لب به شکایت  از دادار هستی لب به گلایه گشودن که گناه من چه بود که باید در این جا چشم بر این آلودگی گشایم.

کاش دقایقی چشم بر هم گذاشته به داشته هایمان تفکری عقلانی نماییم، هیچ فکر کردیم داشته های ما در عرصه خود یعنی ورزش کوه چیست بهار چرا کسی به فکر این دل پردرد ما نیست.

اول که تمامی توریست های عالم حسرت کشور چهار فصل ما را می خورند در کمتر از یک ساعت می توان از دماوند به کویر سوزان سفر کرد. اما دریغ و درد که گویا خدایان نیز بی اهمیتی ما را درک کرده، به طوری که وارد خشکسالی بلند مدت شده ایم و دولتی سر... هیچ برنامه ای برای نجات از این بحران هیچ برنامۀ بنیادی نداشته و نداریم و اکتفا کرده ایم به چند سمیناری و چاپ چند تراکت. هنوز گویا به این باور نرسیده ایم آن قدر موجی منفی تزریق جامعه گردیده که مردم به باور مبارزه منفی رسیده اند و هر اعلام می گردد عکس آن عمل می شود. و این یعنی نابودی داشته هایمان ابتدا باید ایجاد اعتماد کرد و بعد دلسوزانه روی نواقص کار شود.

هنوز شهرداری ها به فکر چمنکاری میادین و گلکاری با سبزه های غرق آبی هستند و تا این ابلاغ برسد هزینه سنگینی که همان شریان زندگی است از دست می رود. و کسی نیست اندیشه ها را بکشاند سوی گل و گیاه کوهی با برنامۀ دقیق برای چاه های عمیق فقط بسنده شده به جریمه و... .

اما حفظ آب و به واقع خون رگ های این دشت پر ملال. سدها را ایجاد کردید بدون برنامه ریزی، خانه و ویلاسازی را سامان دادید، فکر به حال رستوران و هتل های مسیل رودخانه ها، نکردید به راستی سر به سامان رسید و....

اما کوه ها و حفظ آن

ای داد بر ما هنوز و هنوز مبارزۀ نابرابر در مقابل غول معادن و دل پردرد عاشقان زیست بوم در جریان است، با راه های  بی رویه و ابلهانه که هر روز به شکل و نوعی جدید خود می نمایاند. کسی منکر معادن و استفاده از آن نیست اما آیا این شکل برخورد با طبیعت درست است. تخریب گسترده ای قبل از برداشت به منظور شناسایی صورت می گیرد. راه های دسترسی متعددی ساخته می شود و نه یک هتکار که بعضا ده ها و صده ها هکتار این زمین بی زبان زیر تازیانه و چنگال بی رحم  ماشین آلات صنعتی قرار می گیرد، زمین و زمان را سنگ و نخاله فرا می گیرد و سرچشمه ها آب روان نثار بی عدالتی ما  بی تفکران می کنند و... .

چرای بی رویه: به عکس های هوایی کوه ها نظری بیفکنید و دل ریش ریش شدۀ آن ها، از گذشته ها بپرسید از زیست بوم مان فقط حسرت و آه این جا گون زاری آن جا سبزه زاری بود دلفریب با چشمۀ ساری جوشان ... نمی دانم داریم چه می کنیم با این مقدس سرزمین بی گناه هنوز درک نمی کنیم این هزار بار بدتر از قتل انسانی است. آن جا فردی جان می دهد این جا نسلی را آماده مردن می کنیم.

لعنت خدا بر ...

وقتی حرف کوهی و کوهنورد و قله می شود کم سوادترین ما می تواند صفحات زیادی سیاه کند من باب عاشقان، دلشیفتگان، دل مردگان، کباب شدگان کوه ها چه سرودهایی که در وصف عاشقان گوش عالم کر می کند.

آیا مگر نه این که بزرگان و مقدسات ما به نوعی از کوه های مقدس راهی شهر ها شده اند آیا حرمت نگه داشتن این گونه است.

چرا نمی آموزیم قدری مسئولانه و به دور از کاغذبازی برنامۀ مدون طرح کنیم برای حفاظت کوه ها، چرا نباید مسیرهای عبور را علامتگذاری نمود و گره ه ها و هیات ها را مجاب کنیم، فقط از یک مسیر که امن تر و کوتاه تر است صعود کنیم.

بیایید این راه آن راه زدن را گناهی بزرگ بدانیم، لعنت بر قدمی که روی گل ها راه بروند. دماوند کوهی است اساطیری، تاریخی که این جا و آن جا نمادی است مقدس برای هر ایرانی ...!؟ آیا احترامی که ژاپنی ها با دیدن فوجی به این کوه می گذارند ما هم می گذاریم. کوهی ساخته ایم با هزاران پاکوب، بدقواره مملو از زباله، بیایید عهد ببندیم:

-یک سال، فقط یک سال از مسیرهای پاکوب صعود و بازگردیم.
- زحمت به خود دهیم از شن اسکی ها استفاده نکنیم.
- لوازم و تغذیه آلوده کننده با خود به کوه نبریم. 
- تفکر این باشد کنار پناهگاه ها کسی نیست برای بردن زباله پس زباله خویش را بازگردانیم.
- گلی را نکنیم از روی گون ها راه نرویم.
- سنگی را نغلطانیم.

سال هاست در کشورهای لا مذهب ...!؟ حتی زباله انسانی را با تمهیداتی بهداشتی پایین می برند، چون آن ها گویا اگر مسلمان نیستند به مقدس بودن این مکان ها اعتقادی درونی دارند، که اگر درختی در مسیر بیمار و در حال خشک شدن است، دل همه درد گرفته فکر چاره بیفتند، کسی اندیشه اره دست گرفتن ندارد.

آفتی بزرگ کلمه «به من چه، مگر من رفتگرم»، فرهنگسازی کنیم، ما نیاز به پلیس کوهستان داریم. افرادی مسئول و عاشق کوه ها باید در پناهگاه ها گمارده شود. یک ملیت غریب درست است باید نان بخورند اما آیا چه مقدار می تواند دلسوز کوه اساطیری ما باشد.

به اطراف بارگاه سوم دماوند نظری بیندازید، انگار وارد زندان دماوند شده اید. شبکه های مختلف سیم و حصار. حتما افتخار می کنیم. که جای کمپ ساخته ایم.

سنگ نوشته های یادگاری مسیر را می توان با یک یورش همگانی با انداختن عکس و تماس گرفتن با آن ها این فرهنگ نهادینه شود، به مقدس ترین نقطه با مشقت صعود می کنی اما با جاگذاشتن پرده و نوشته، محیط را آلوده می سازی. کجا درد کوه با صعودهای پرتعداد حل شد. ما کوه را با استادیوم اشتباه گرفته ایم. قدری به خود آییم. فردا خیلی دیر است.

دل من حوصله کن
داد زدن ممنوع است...
کم بکن این گله
فریاد زدن ممنوع است...
بین این قوم که هر کار ثوابی است کباب،
دل دلسوخته را باد زدن ممنوع است...
تیشه بر ریشه فرهاد زدن شیرین است،
حرفی از پیشه فرهاد زدن ممنوع است...
شادی از منظر این قوم  گناهی ست بزرگ،
بزن آهنگ...
ولی شاد زدن ممنوع است...!!
سیمین بهبهانی


تمام حقوق سایت نزد وب سایت دماوندکوه محفوظ است .

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم بهمن 1393ساعت 23:43  توسط علی عسگری  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم بهمن 1393ساعت 22:50  توسط علی عسگری  | 

درس هایی که کوه به من آموخت

درس هایی که کوه به من آموخت

رامی گاردس (Romi Garduce)  کوهنورد، غواص و ماجراجو  فیلیپینی است. رامی به بلندترین قله ها در هر قاره صعود کرده است ( هفت قله ، در هفت قاره جهان ). رامی تمامی صعودهایش را همزمان با حفظ شغل تمام وقتش در صنعت فناوری اطلاعات در سمت مدیریت پروژه انجام داده است...


برچسب‌ها: درس هایی که کوه به من آموخت
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم بهمن 1393ساعت 22:0  توسط علی عسگری  | 

مطالب قدیمی‌تر